Meydanda soğuk bir Mart rüzgârı eserken, insanlar patlamanın sıcağında kavruluyordu. Daha yeniceydi Güneydoğu ellerinin bir trajediyle sarsılması… Daha canhıraş feryatlar bitmemişti, daha anaların, babaların ve evlatların yüreği henüz soğumamıştı; sıcak, hain bir patlamayla dile geldi iblisin tohumu… Ankara, korkunun ve acının başkentlerinden biriydi; Diyarbakır, Silopi ya da Cizre kadar… Sevgide, dostlukta, barışta değil, acıda birleşmişti … Okumaya devam et Acının Başkenti Korku