• Döviz Kurları
    Puan Durumu
    ACININ DİLİ VİCDANIN EYLEMİDİR

     

    Zamanın yargısı ezik ruhlar için kesin hükümler taşısa da baskılanmaya gelmeyen ve acılarla sınanmış asi ruhlar içinse düş gücü ve zamana inat umudun mavi bulutlarından cesaret evidir. Düşüncenin imgelerini yaratan arzuların gizemidir bu!

    Ötekinin duymazlıktan gelip dışladığı acı, yanık yüreğin dilidir. Aslında sağır karşılansa da en önemli değeridir yüreğin… Depreşen öfkeler manevi değerleridir acının, sırdaşı müttefikleridir. Zamanda doğurmayı bekleyen haykırışların pek yakında sokaklarda yankılanacak aykırı sesleridir!

    Acılar yalnızlıklarda çoğalırlar. Bencil sırt dönüşleri kanıksamazlar. Tecrübeli hisleriyle iyi bilirler. Etik olmayan pasif sessizlik, vicdanın ölüm merasimidir ve er geç acı gerçekler intikamını alır!

    Zaman aşımı yoktur acıların belleğinde. Hep dipdiridirler yaşatılan bedenlerde… Ruhsal düşünceler acılarda davranışla yükümlüdürler lakin özgün olan acının dili, vicdanın pratik eylemidir…

    İnsanın öyle dramatik acılar taşıyan yanları vardır ki kendisi bile bunun derinliğini bilemez. Neye evirileceğini ve nelere yol açabileceğini de… Bu yanları tanımadan dünyasına girmeye çalışanları kırar, yorar, dağıtır ve o bu karmaşadan bihaberdir.

    Arayış içe doğru olmadıkça yaralar acılarla büyür. Zaman neden ölü seslere unutkandır sanırsınız?! Böyle gamsızdır ve hissizdir… His ve zaman çarpışmasından doğan acıların artıklarıyız;  ondan belki de!

    Acıdan seslerle sevişenler neden ürperirler! Nötr cinselliğin çok ötesinde seslerde duyumsanan aşkın varoluş sırrı mıdır? Aşk acıdan sesler aracılığıyla mı bizimle konuşur?! Biz his seslerinin dilsizleri miyiz?!

    Söz sese yasaksa, duygular sana özel bir dile dönüşür acıların örgütlülüğünde! Herkes vicdanını yerse de acılar kolay kolay kendilerini yedirmezler!

    İnancına öz iradelerini katanların saflığı bir başka güzeldir. Mavinin mora olan özleminde yeşerenler, acılarından süzülen hakikatlerden aşkı yeşertirler!

    Anlam ve umudun Araf’ından bakıyor bizlere aşkın gözyaşları… Upuzun bir sitemler melankolisi acıların ağırlığında tartısız yeni bir yıla umudu yekûn bırakan…

     

    İkaz edici sezgiler, yatıştırıcı ninniler arasında karamsar olmayan tek gerçeklik acıların varlığıdır; yarınlara inancı ve umudu götüren…

    Kendini aldatma! Acıların kaynağıyla yüzleşmedikçe ve acılardan cesaret almadıkça yenemezsin acıları yaratan karanlık dehlizleri!

    Acıların kardeşliğinden doğan bir karşı koyuşu, hangi takkiyeci cenah durdurabilir ki… Hangi vaiz maskesi örtebilir şiddetin tanıdık kirli yüzünü!

    Tutku ve mantığın bitimsiz çelişkisi kuşkuya acı çektirir; ruhani olanın fiziki olana sitemi ondandır! Son kertede acının dili vicdanın eylemidir de…

     

    “Edindiğimiz bilgiler bizi alaycı yaptı; zekâmızı ise katı ve acımasız. Çok düşünüyoruz ama az hissediyoruz .” Charlie Chaplin


    Yorumlar



    Yazarın Son Yazıları