Bazen düşünüyorum. Hatta son zamanlarda çok fazla düşünüyorum. Bu yazdıklarımız, evrenin derinliklerine gömülüp giden bu afili cümleler, işte onları kimse okumuyor, kimsenin gözüne çarpmıyor, kısacası “kimse seni görmüyor oğlum, neden yazıyorsun” diye soruyorum… Kendimi anlatmak yerine anlamak için yazıyorum diye geçiştiriyorum. Oysa hangi konuyu anlamak istediğimin de bilincinde değilim. Aytül’ü özledim. Kafamın içindeki en efendi, … Okumaya devam et Afili Cümleler