Yaşamla kurduğumuz, kendi denklemimiz. Biz ait olan. Çevre denen her şey bende benimle birlikte anlam buluyor. Böyledir ve her daim böyle olmuştur. Hepimiz kendi rakamlarımızı yaşıyoruz saymaca bir dünyada. Yaşamı öğelerine ayırırken bu varoluşlar ve dönüşümler kümesinde kendi yerini aramak ilginç geliyor. Kıyıdan bir girizgâh aslında… Gelişme bölümüne hiçbir zaman ulaşamayacak, doğrudan sonuçla kapanacak … Okumaya devam et AFORİZMA