Çocuk, gözlerini dikmiş, anasının elindeki beyaz ipek puşiye ki; puşi kanıyor… Böyle bir renk görmemişsinizdir, eminim. Hangi çiçekten alınır ki bu lâl rengi… Anaysa gözlerini, o yorgun, üzgün gözlerini, elinde beyaz bayrakla yürüyen babanın kolundaki bebeğin solmuş masum yüzüne… Kahvedeyim. Bilgisayarım önümde. Devlet televizyonlarının ve gazetelerin bize aktarmadığı gerçeğin peşindeyim. Uydu televizyonlarında ve haber ajanslarında … Okumaya devam et Ah o gözler ki ağlar, memleketime