“Bir akşamüstüdür şarabî   Bahçeler ve dağlar üzre hükümran   Tam dünyayı dolaşmak saatindesin   Ay ışığı su içer birazdan”.   Ahmed Arif’le 1977’de Ankara’da mülkiyede öğrenciyken tanışmıştım. Zafer çarşısının orta yerindeki Sivaslı Mahmut’un kahvesinde birkaç yıl öncesine kadar Savur Belediye Başkanlığı yapan Mülkiye’den dostum, ağabeyim Eşref Ayaz’la birlikte uzun muhabbetimizin ardından ‘Hasretinden Prangalar … Okumaya devam et Ahmed Arif Göçeli…