Yerinden, yurdundan, toprağından ayrı kalmak yalnız bırakır insanı… O çok sevdiğimiz dağlar, kayalar ve ulu ağaçlar hep yalnız kalanların, aciz ve naçar kalanların sözleriyle, anlattıkları kelamlarla yalnızlıklarını büyütürler. Baktığında ulaşılmaz, erişilmez sanılır hatta kıskanılır. Bu yüzden yalnızlığı sırtına alarak göç eder ötekiler, yer bulamayanlar, dışlananlar… Yurtlarından zoraki göç ederken yaşadıkları hayata dair zor zamanları, edilen … Okumaya devam et ANLAT BANA; DİNLERİM