Sahil kasabası kışlarının bende bıraktığı en vurucu imge yalnızlıktır.  Tekrarı insanı yaşamdan düşürse de kimi zaman, severim kasaba yalnızlığını. Varoluşun geçiciliğini duyumsatır, sonsuz olana sürükler insanı.   Kasaba insani için hayatı farklı kılan çok az değişiklik vardır. Aynı insanlar, aynı yüzler, aynı ilişki düzenekleri, tekrarlana tekrarlana canı suyu çıkmış aynı sohbetler. Alışıktır buna kasaba insanı. … Okumaya devam et Ansızın önüme çıkan ziyaretgâh