Eski otobüs bozuk yolda sarsılarak ilerliyordu. Sürat yapmak bir yana, neredeyse posta treni hızındaydı. Genç adam uzun yolun getirdiği bıkkınlıkla  “öf be biter mi bu yol bu hızla” diye söylendi. Annesine, ninesine söz vermiş olmasa pek gideceği yoktu ya memlekete… Kalktığında mis gibi kokan otobüsün havası, zaman içinde, yolcuların teri ve ayak kokularıyla arada … Okumaya devam et ARAPGİR MANUSASI- Öykü