Kimi zaman yaşam kimsesiz çığlıklarda gizemli bir sessizliktir ve doygun bir yalnızlıktır. Bazen de sahipsiz ağıtlardan yükselen acıların imgesinde ifadeye kavuşur; dilsiz sorgulamalara ışık oluverir ve içsel acının olgunluğunda bir yangına dönüşür.   “Modern dünya; insanla aygıtın birbirine karışmışlığıdır.”  Lakin burada kurnazca ısmarlanmış karmaşa, yaşamın kendisini unutturuyor yaşama!   Hep toplumun kurtarıcılar bekleme alışkanlığından beslenen … Okumaya devam et Arayışı cesaretle sırtlamak