Yolda yürüyorduk. Uzun ve dönemeçli bir yoldu, sağlı sollu büyük çam ağaçları sıralanmıştı. Az önce içinde bulunduğumuz durumdan çok farklıydı. Zafer kutluyorduk. Bu senin mi yoksa benim zaferim mi bilmiyordum. Gözlerimizin içi öylesine gülüyordu ki, o zafer pek de umurumuzda değildi. Belirgin ve planlanmış bir buluşma değildi bu. Karşılaşmıştık. Birbirimize anlatacak milyon konu varmış gibi … Okumaya devam et Asansör -2-