• Döviz Kurları
    Puan Durumu
    AYDINLIKTA ÖLMEK

    Yarı ölüm sayılır, karanlık

    O yüzden

    Sırf o yüzden

    Aydınlık gerek bana

    Doyasıya yaşamak ve gülmek adına

    Artık ağzım dilim olmasa da

    Girersem bir gün o kurumuş toprağa

    Üç yapraklı yonca

    Ya da bir tutam rezene kadar salkım saçak

    Hani az tatmadığım zindan karanlığında

    Velev ki sorguda gözlerim bağlı

    Zaten ölüm her ânım

    Ne çıkarı olur ki sağ olmanın

    Birikmişse karınca yuvasındaki toprak kadar

    Dışarıdaki sevgilinin özlemi

    Kokusu savrulan dağ kekiği

    Sevgilinin boynundaki sarı eşarba benzer

    Nazla salınan papatya olup

    Yaşamak isterim bir dağın yamacında

    Gözlerimi kapatmayın!

    Vurun beni zincire!

    Atın en dar hücreye!

    Tepede varsa aydınlık bir pencere

    Değiyorsa demirine neşeli bir serçenin kanadı

    Bir kara böcek geliyorsa göz ucuna yârenliğe

    Dayanırım susuzluğa, kaba dayağa

    Eğer vuracaksanız beni; alnımın çatından

    Ya da direnen göğsümden

    Gözüm henüz sizi görüyorken

    Kırmızı bir güneş üzgün batarken

    Ufkunda Ege’nin

    Gözüm henüz güzeli ve çirkini fark ediyorken

    Vurun!

    Kulağımda rüzgârın ve ceviz yaprağının hışırtısı

    Hayalimde sevgilinin güzel gözleri

    Vurun beni alnımın çatından

    Ölmeyeyim yeter ki bir başıma

    Gözüm açık

    Bilmeden karanlığı

    Bilmeden ölümü

    Bilmeden, karanlığı,

    Bilmeden, ölümü

    Gitmek güzeldir

    Toprağın çatlağına…

    İstanbul,03 Ekim 2011

    Bedros Dağlıyan

     

     


    Yorumlar



    Yazarın Son Yazıları