İşte Diyarbakır! Diye bağırdı kardeşim. Hepimiz birden cama üşüştük. Kalbim ne de hızlı. Güm be de güm güm! Heyecanım yüzüme, gözlerime vurmuş ki annem sevgiyle gülümsüyor. Babam şimdiden havaya girmiş “Diyarbakır güzel bağlar hatunelorke” ezgisini söyleyerek oynuyor bir taraftan… -Baba perona giriyoruz: dedemler gelmiş midir? -Gelmiştir oğlum, gelmez mi? Tren, az sonra ahlar, oflar ve … Okumaya devam et Bağlar ve Anılarda Diyarbakır