Bu Haberi Yazdır

İçinizden “bayram geldi geçti, bir kutlama bile okumadık yazılarından” dediğinizi duyar gibiyim.

Siz okuyucularımın yanında; eş, dost ve akrabalarım da sitem ettiler bana. Neden bayramımızı kutlamadın, diye.

İçimden gelmiyor.

İçimden gelmiyor bu bayram kutlamak. Bayram ziyaretlerinde bulunmak…

İçimden gelmiyor çocuklarıma, Dostlarıma, konu komşuya sar8ılmak; gözlerinden öpüp “Bayramınız kutlu olsun.” demek.

Bayram bana yakın ama ben bayrama uzağım.

Onca yıkılmış evler, viraneye dönmüş kentler,

Onca; özgürce düşüncelerini söylediği için içeri tıkılmış bilim insanları, gazeteciler, yazarlar, çizerler, siyaset insanları, öğrenciler varken içimden gelmiyor bayram kutlamak. Onca insanın kendi ülkesinde göçmen durumuna sokulduğu bir dünyada,

Onca mezarsız ölüler varken,

Özgürlük ve barış hala insanların en derin özlemiyken bayram gelmiş neyime?

İnsanlara bir zeytin dalının bile çok görüldüğü bir günde,

Bir çırpıda onlarca insanın katledildiği, ardından şehit oldular denilip rahmet okunup geçildiği bir anlayışın hakım olduğu bir günde, bayram kutlamak mı? Yo hayır bana göre değil.

Ve hele onca vefasız, vicdansız, gözü kan bürümüş, kanla beslenen vampirler varken ben nasıl bayram kutlarım?

Ve onca sorumsuz,

Onca “Neme gerekçinin”, “Bana dokunmayan yılan bin yaşasıncının” cirit attığı bir ortamda bayram kutlamak içimden gelmiyor.

Onca halden anlamayanın, olan-bitenler karşısında kılı bile kıpırdamayanın bolca olduğu günde bayram kutlamak bana ağır geliyor. Tabi kutlayanlara söyleyecek hiçbir sözüm yok.

Can Yücel şöyle diyor;

“Nefes almak, bayramdır.

Günün birinde soluksuz kalınca anar insan.”

İşte Üstadım o soluksuz bırakılanları düşündükçe bayram kutlamak gelmiyor içimden.

Üstat devam ediyor;

“Görmenin nasıl bir bayram olduğunu,

Karanlıklar öğretir.”

İşte o kahpe karanlıktan kurtulamadık ki bayram kutlayalım, büyük ustam…

Karanlıklar izin vermiyor ki, bayram kutlayayım.

Can üstadım bu nedenle içimden gelmiyor ki bayram kutlayayım.

Ve son olarak Can Yücel öğretmenim diyor ki;

“Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.”

Doğru da öğretmenim sevdiklerimizi mi bıraktılar ki bayram kutlayalım. Sevdiklerimizi bir bir ya da öbek öbek yitirmişsen, birileri elinden almışsa nasıl bayram sayalım, nasıl bayram kutlayalım?

İçimizden gelir mi bayram kutlamak?..

Ben çok mu yufka yürekli oldum bilmiyorum ama her nedense kutlamak içimden gelmiyor. Gelmiyor işte…

Fakir-fukaranın sofrası şen olması dileğiyle, savaşsız bir dünyada; her şey gönlünüzce olsun.

Dostça kalın…

 “Diyarbekir 5 Nolu Cezaevi, MÜZEYE dönüştürülsün.”

“SUR İÇİ; DÜNYANIN EN BÜYÜK AÇIK HAVA MÜZESİ OLSUN.”