Bedros Dağlıyan

Siz böyle üstüme üstüme

Siz böyle köpüklü ağız

Hoş mu gelmişsiniz? Hadi oradan

Naçizane şimdi kibarca

Ne söylenir ki…

İnce küfür de bilmem, bu darlıkta

Serde dar küçede eyvallah etmeyişimiz var bir kere başıbüyüğe

Dağkapıda ince belli çay

Sur dibinde acı kahve

Direkhanede rakı

İçmişliğimiz de var dost elinden

Bizi en çok

Bir dağı görememek uzaktan

Ve bir şehre gidememek incitir; bilin!

Ben, yıktığınız her sokağı, her evi

Kurarım yeniden çocuk düşlerimle

Taştır, topraktır, köşedeki kastaldır

Bir cami, bir kilise

Her ne lazımsa yeniden, yeni baştan

Siz güneşimize yağdırın karı, boranı

Zulumhaneye atın her delikanlıyı

Bunca kan, bunca ölüm

Sizi kesmez, bizi ise zerre-i miskal incitmez

Taş bu, kökü imanıma tükenmez

Öldürmekle özgürlük inancımız da bitmez

Bir söz var bizi birbirimize bağlayan

Ölmezsek kurarız biz eski şehri karataştan

Uzat elini kardaşım

Barışalım; yeniden yeni baştan