Bedros Dağlıyan

Denize iniiyor

Denize!

Nehirler

göller

Ve göç eden kuşlar

Akıyor, toprağın özü

alnıakıtmalı tayların terli vücutlarından

Sesimin acısı

vuruyor bir turnayı yorgun kanadından

Denize

denize diyor

Çayın azalan suyunda

çırpınan balıklar

Bir de gözyaşını neden kattın Dicle’ye

diye soruyorum anneme

Gözleri deniz

bana bakıyor

Kırlangıçları soruyor

denizin çırpıntısı habire

Biliyor musun?

Ahtamar adasında

kilisenin çanı, yine kimsesiz!

Yalnızlığa çalıyor, ağlamaklı

Bir resimde canlanıyor rengârenk

Bekle beni anne, diye hıçkırıyorArşilGorki

Edremit’te Nisan yağmurları

yinebereketli

Haydi denize

denizediye inliyoresirekli

Yeter diyor aniden deniz

o denizinki, içi hep kan!

Yetmez mi, bana bunca kurban?

Bir halk sus pus ağlamaklı

Gözleri kanıyor annemin