• Döviz Kurları
    Puan Durumu
    Devlet ve afet

    Bir süredir Türkiye bir binanın bodrum katında gün be gün öldürülen, bir damla su için yalvaran, kan kaybından kendinden geçen ve sonra öldüğünde hâlâ yaşayanların battaniye ile örttükleri bir grup insanın ıstırabını izliyor.

    Bütün afetler yan yana yaşanıyor sanki, diri diri gömülme, göçük altında kalma, enkazda kanayarak kurtarılmayı bekleme, artık sesini duyuramama, umudunu kesme… hepsi yan yana. Çünkü bu afet doğal değil, bir devlet afeti ve insanlık doğayı bir yere kadar kontrol altına alsa da, devletler kontrolden çıktı mı, ne hukuk tanıyor ne vicdan.

    Evet, Cizre’den bahsediyorum. Kimler ne çabalar sarfediyor da, devlet bir türlü insanın başta yaşama hakkı olmak üzere en temel haklarını hatırlamıyor.

    Bu ülkenin vidanlı insanları, “ölüyorlar” dedikça devlet, hükümet yetkilileri “ama” deyip bir dizi spekülasyon ortaya atıyor.

    Belki iktidar ve onun siyasetçileri bir türlü anlamıyor ama bu spekülasyonlardan hangi biri doğru olursa olsun orada insanların olduğu ve yavaş yavaş öldüğü gerçeğini değiştirmiyor.

    Milletvekilleri açlık grevi yapıyor olmuyor.

    Binada kapalı kalanların anaları haykırıyor duymuyorlar.

    Yaşlı kadınlar ellerinde beyaz bayrak almaya gidiyor, gözaltına alınıyorlar.

    Sağlık emekçileri yaralıları binadan çıkarmak için yola çıkıyor, yolları kesiliyor.

    Aydınlar imza veriyor, “gidip biz çıkaralım” diyorlar, onlar da suçlanıyor.

    Devlet öldürmeye karar vermiş gibi.

    Olmayacak şey değil, çok gencin kanı aktı bu topraklarda.

    Ama bu toplum günlerdir seyrediyor bu trajediyi.

    Hiçbir şey yapamamanın utancıyla.

    Böyle bir acımasızlık unutulmayacaktır bu ülkede.

    Ve bu acı anının yüküyle bu ülke bir ülke de olamayacaktır bir daha kolay kolay.


    Yorumlar



    Yazarın Son Yazıları