Cümleler zehrini akıttığında
İnanma, her doğruyum diyene
Ah, öldüren kuşkunun cazibesi
Ah, o tarifsiz yaşamın acı tuzu
Susmak ki, yalnızlığı getirir
Keder yürür yüzünde sonsuzluğa
Ey, halkım
Tanrı öldürme diye fısıldarken
Sen kaç kez yaşadın ölümü?
Kaç kez düzüldün zulmün yoluna?
Ve daha kaç kez hatırlayacaksın o büyük felaketi?
Daha kaç kez yürüyeceksin kimseye ilenmeden,
Nisan yağmurlarında rahmetle ıslanıp…
Biliyorsun sana hiddetle vurana
Yanağını uzatıyor çarmıhtaki oğul İsa
Turnalar yine uçacak güneşin ardında
Kırlangıç yavruları annesini arayacak Fırat yatağında boşu boşuna
Hayatı yeniden sorgulayacak yetim rüzgârlar
Şimdi yaşamanın tam zamanı
Yaşa! Diye haykıracak Hay’dan gelenler
Ölüm başlangıçsa kara toprakta
Tohumlar yattığın her yerde
Bırak ayakların uzasın bulutlara
Yeniden başlasın o bildiğin tatlı hayat







