Ahmet Tulgar

Sevinçten uçuyordum, evet, ama bu şimdiki uçuş böyle bir uçuş değildi, bu uçuş, sevinç uçuşu değildi, 15 basamak aşağı düşüyordum ve düşerken bir yandan da kendime kızıyor, “Yahu Ahmet, şimdi düşülür mü? Dikkat et, bari kafanı koru” diye içimden söyleniyordum. Sahiden düşülecek zaman değildi, yani zaten mümkün mertebe düşülmemeli ama bunca emek verip böyle bir heyecanla elinize aldığınız gazetenizin okurları ile buluştuğu gün tam da bu nedenle girdiğin mağazanın 15 basamağı uçarak inilir mi, Ahmet?
Dikkat ederseniz, kendime öyle kızmışım ki hâlâ kendi kendime söyleniyorum. Size dönersem de, gün Şeker Bayramı arefesiydi ve gazetemizin ilk sayısının piyasaya çıktığı gündü. Hatta kolumuzun altında tazecik gazeteler Genel Yayın Yönetmenim İshak Karakaş ile gazetemizin ofisinden çıkalı ve semt esnafına gazetemizi tanıtmaya başlayalı daha 15 dakika kadar olmuştu. Ben ise düştüm. Sağ bileğimi iki yerinden kırdım.Yerde yatıyor, beni şaşkınlıkla izleyen mağaza görevlisi kadına rica ediyordum: “Dışarıda arkadaşım var, İshak adı, çıkıp onu çağırın.” 10 seneden fazladır yaptığım gibi yine zor bir durumda İshak’ı çağırıyordum. Gelir gelmez de yakınmaya başladım: “Ameliyat olmam. Hastaneye yatmam. Saat 11′de önemli bir randevumuz var.”
Dediğimi yaptım. Acıya katlandım. İki kişi beni tuttu. Doktor kemikleri yanaştırdı. Alçı yapıldı. Ve randevumuza yetiştik.
Doktor, sağ kolumla bir şey taşımamam gerektiğini söylemişti. Ama gazetemiz herhangi bir şey değildi. Gazetemizdi. Taşıdım. Kaldırımlarda kırık kolumun alçısı üzerine serdiğim gazetelerimizi böyle dağıttım. Mutluyken ağrıya sızıya dayanılıyor. Bu süreç benim kendimi de ölçtüğüm bir süreç. Yoldaşımın yanında durdum. Sapasağlam. Kolum kırık olsa da. Ağrısa da, sızlasa da ben sızlanmadım.
Kolum iyileşirken gazetemizin yeni sayıları çıktı. İyileşmesine sevindim. “Daha çok çalışırım”dedim. Bunu derken Genel Yayın Yönetmenim masasında 12 saattir çalışıyordu. Bu gazete böyle çıkıyor. Çıkacak.
Size söz.
Ve bir haber: Ben de kolum iyileştiğine göre bundan böyle her hafta köşe yazımı yazacağım.

(Anlatılan olay 7 Ağustos 2013’te gazetemizin ilk sayısının yayımlandığı gün gerçekleşmiştir. Bu yazı ise ilk kez 16 Ekim 2013’te yayımlanmıştır.)