Bu Haberi Yazdır

Bundan seneler evvel kendime yeni yılda yapılacaklar listesi hazırladığımda, ilk sıraya sigaradan kurtulmayı koymuştum. O kadar canıma tak etmişti ki, yeni senenin ilk gününe sigarasız başlayabilmek için, yılbaşından bir hafta kadar önce, sigara bıraktıran bir merkeze başvurdum. Merkezi, bir televizyon programında sigarayı bırakan ünlülerin yöntemi haberi ile izlemiştim. Eski tiryaki olan ünlüler, sigaradan nasıl da kolayca kurtulduklarını  anlatıyorlardı. Merkezin adını not ettim, ertesi gün telefon ile görüştüm ve en yakın tarihteki ilk seminerlerine kayıt yaptırdım. İki seçenek vardı, ya daha düşük bir ücret ödeyecektim ve sigarayı bırakamazsam param yanacaktı, ya da daha pahalı olanı tercih edecektim ama başaramaz isem param iade edilecekti. Ben tercihimi ilkinden yana kullandım ve bunun beni motive edeceğini düşündüm. Velhasıl sözü uzatmayım verdiğim para son kuruşuna kadar helal olsun.

Ankara Divan Otel’de cebimde yeni açılmış sigara paketim ile semineri dinlemeye gittim. Gün boyu sigara içmek serbestti. Akşama doğru içinden sadece iki üç tane içtiğim sigaramı oradaki çöp kutusuna bırakarak eve döndüm. Şu an inanın hangi marka sigara içtiğimi bile biraz düşünerek buldum.

Sigara beni esir almıştı adeta. Kapalı mekanlarda yasaklanması olaya son noktayı koymuş, her yer biz tiryakilere dar gelmeye başlamıştı. Akşam yemeği için bir yere gidilecek ise ilk sorum, “İçerde sigara serbest mi?”, ya da seyahate çıkılacak ise, “Uçak kaç saatte gidiyor?” oluyordu. İçimdeki  nikotin canavarını beslemekten artık çok bıkmıştım. Bir şeye bu derece bağımlı olmak benim gibi bağlardan hoşlanmayan biri için eziyet haline gelmişti.

Bir şeye bağlı olmak fikrinden hiç haz etmesem de kaderin bir oyunu gibi, sevdiğim her şeye çabuk bağlanırım. Bu, insandan tutun da meyveye kadar akla gelebilecek her şey olabilir. O sebeple bir şeyi sevmeye, tadına bakmaya korkarım…

Bunları hatırlamama sebep neydi peki?

İnternet ve sosyal medya.

Sigaranın yerini maalesef artık telefonum aldı. Dışarı çıkarken şarjının tam olması ve yedek pilimin çantamın içinde olması, yedek sigara paketi taşıdığım zamanları hatırlatıyor bana. Sürekli şarjını kontrol ediyor, elime almışken beş dakika önce baktığım sosyal medya hesaplarıma tekrar bakıyor, masanın yanında elektrik prizi var ise hemen takıp azda olsa hızla şarj ediyorum.

Eskiden uçağa biniş anonsunun son dakikasına kadar, bir iki nefes daha sigaradan çekmeyi kar sayarken, şimdi de cep telefonunuzu kapatın anonsuna kadar sosyal medyada dolaşmayı kar saymaya başladım.

Bağımlılıkların her türlüsü esaret.

Televizyonda internet bağımlılığından kurtulmak ile ilgili bir habere rastlarsanız lütfen beni de haberdar edin…