Annem beni Karaburun’da doğurmuş; burası İzmir’in en batısında kayalıklarla ve yaşlılarla dolu küçük bir ilçe. Akraba evliliğinde şansı denenmiş, kusurlu doğması muhtemel ilk çocuğun ardından normal gelmesi beklenen ikinci çocuğuyum. Abim sara hastasıydı ve her zaman boş gözlerle bakardı. Bana, anneme, babama, duvara, kömür sobasına ve her şeye. Karaburun’a yerleşmeden hemen önce İzmir’de yüz elli … Okumaya devam et Halıcı