Bilûr’un yanık ezgisine erbane eşlik ederken sakin akan Dicle’ye bakıyorduk. Günbatımından hemen sonra, göğün rengi güneşin ateş kızılına dönüşmüşken… Bilûr o ânı kutsuyordu. Bir ateşin alazları yüzümüze yansırken Ezidi köyünün yamacında Dicle’yi selamlıyorduk. Ezidi dengbej en güzel stranlarını, ağıtlarını bize ve Dicle’ye yakıyordu. Çok zaman geçti üzerinden, lâkin acılar, ağıtlar hep aynı; ortada duran onca … Okumaya devam et HAYAT YALNIZLIĞI ÇAĞIRIRKEN