Eşim Belgin’e…   “Hayat bazen Dudağımızdan öper bizi Ve rengârenk yayılır Önümüze bir atlas gibi, Gezdirir bizi sokaklarda Uçurarak havalarda Ve hissederiz kendimizi güvende; Bizim boyutumuzu alır Uydurur bize adımını Ve bir tavşan çıkarır eski şapkadan Ve insan çocuk gibi mutludur Çıkarken okuldan.   Hayat Bazen Kahve içer benimle Ve o kadar güzeldir ki … Okumaya devam et Hayatın Iskalamadıkları!