İlk hissettiğim yalnızlıktı. Hrant’ın öldürüldüğünü duyduğumda. Sonra sonra düşünmüştüm: Bir asırdır bir nüfustan önce kocaman bir parça olarak, sonra dalga dalga koparılan, sökülen insanların evlatları olarak asıl onlar kalabalıklar içinde yalnız hissetmiş olmalıyken, şimdi bir de böylesi güzel bir tanesi koparılmışken nasıl yalnız hissetmiş olmalıyken, nasıl yalnızlaştırılmış hissetmiş, bende o gün, sonra sonra da daha … Okumaya devam et Hrant, fırtınalar, çağlayanlar