Hafta sonu cumadan pazara kadar Diyarbakır’daydım. Diyarbakır, benim doğup büyüdüğüm şehir. İstanbul ile birlikte hayatımın geçtiği iki şehirden biri. Her defasında sevinçle gittiğim kent, hasretle toprağına yüz sürdüğüm. Düğün için gidersem sevincime sevinç katar, cenaze için gidersem teselliyi yanıma kor öyle gönderir. Hep umut kuşanır öyle gelirim İstanbul’a. Bu umut Diyarbakır’ın bazen beni hüzne ve … Okumaya devam et Kent ve travma