Oturmuşum. Az gören gözlerimi dalgınca iliştirmişim alıç ağacının gövdesine… Telaşlıca gidip gelen karıncalar göz ucumda… Kulağım bir ses duyar diye pür dikkat! Yok. Bir ses duyamıyorum. Hayıflanıyorum. Neler konuştuklarını bilmek, bana iyi gelecek… Merak işte…   O iri kızıl karıncalar âdeta panzer gibi giderlerdi. Hele bir de ısırmışsa çocuk bedenimi habire sızlanırdım. Nenem hemencecik … Okumaya devam et Kızıl karıncalar