• Döviz Kurları
    Puan Durumu
    Kolombiya’dan öğrenmek

    Bu sene Nobel Barış Ödülü’nü Kolombiya Devlet Başkanı Juan Manuel Santos aldı. Kolombiya Devrimci Silahlı Güçleri (FARC) ile devlet arasında 52 yıldır süren içsavaşı müzakere yoluyla sonlandıran Santos’un hem kendisi hem ülkesi için büyük bir gururdur bu.
    Her ne kadar barış antlaşmasının oylandığı referandumda ‘hayır’ oyları az bir farkla daha fazla çıksa da gerek FARC’dan gelen açıklama gerekse Santos’un söyledikleri barış yanlılarının yüreklerine su serpti.
    FARC’ta gelen açıklamada, barış iradelerini sürdürdükleri söylenirken “Barış kazanacak” denildi. FARC silah yerine sözcükleri kullanmaya devam edeceğini vurguluyordu referandumdan sonra.
    Önceki gün FARC gerillalarının 2002’de baskın düzenlediği ve 119 kişiyi öldürdüğü Bojaya sakinlerine seslenen Santos ise, “Sizler, 52 yıllık iç savaşın neden olduğu acıların simgesisiniz. Bu çatışmaya çözüm bulmakta da önemli bir role sahipsiniz. Ben, nefret ve öfkenin üstesinden gelmeyi iç savaşın kurbanlarından öğrendim. Ülkemde barışı sağlayana kadar tek bir saniye kaybetmeyeceğim” ifadelerini kullandı. Santos ayrıca, Nobel Barış Ödülü ile verilecek para ödülünün, iç savaştan en fazla etkilenen yerlerde altyapının yeniden inşa edilmesi için kullanıllacağını belirtti.
    Ben bütün bunları medyadan takip ederken bir barış mücadelecisi olarak hem umutlandım hem hüzünlendim. Eğer 2013’te benim ülkemde de barış süreci sistemli ve kararlı bir şekilde devam ettirilseydi, belki de bu sene Nobel Barış Ödülü paylaştırılacaktı. Ama olmadı, Kolombiya’daki barış antlaşmasını imrenerek izleyen bizler, ülkemizde her gün gencecik insanların ölüm haberlerini alıyoruz.
    Bu daha ne kadar devam edebilir?
    Her ölümün bu ülkeye öfke ve nefret tohumları ektiğinin farkına ne zaman varılacak?
    Her ölüm yeni ölümleri çağırıyor.
    Hükümetin görevi bu ülkenin yorgun analarının gözyaşlarını dindirmektir.
    Hükümet bu savaşı durdurmak için derhal harekete geçmeli.
    Çatışmanın tarafları silahları susturup bir düşünmeli.
    O sessizlikte halkın barış talebini daha iyi duyacaklardır.
    Yapılması gereken aslında öyle basit ki.
    Bu savaşın bir kazananı olmayacağının bariz anlaşılırlığından yola çıkarak savaşmaktan vazgeçmek, savaştan başka yolların olduğunun bilinci ve tecrübesiyle diyalog arayışına girişmek.
    Bu savaş böyle bitirilemez. Geçici kazanım ya da yenilgilerin yeni kanlı süreçler getirdiğinin artık görülmüş olması lazım.
    İki taraf da istediği kadar son hamleden bahsetsin, çatışarak kazanılan barış değil geçici bir ateşkes olur ancak.
    Olması gereken halkın gördüğünü çatışanların da görmesi.
    Halkın barış iradesinin yol gösterici olarak kabul edilmesi.
    Eğer barış hedefleniyorsa, eğer toplumsal barış konusundan taraflarda samimiyet varsa, yapılması gereken savaşın, silahın seçenek olmaktan çıkarılmasıdır.
    FARC ve Kolombiya Hükümeti nasıl bir son hamlenin daha fazla kan getireceğini görüp savaşmaktan vazgeçmişse, aynısı Türkiye için de uygundur.
    Savaştan vazgeçmek yani.


    Yorumlar



    Yazarın Son Yazıları