Diyarbakır’a gidiyoruz. Okullar kapandı. Artık rüzgâr memlekete doğru esiyor. O, esiyor da biz durur muyuz; biz de onunla birlikte esiyoruz. Annemin meşhur yolculuk atıştırmalıkları köfte-patates naylondan bir kap içinde acıkmamızı bekliyor olacak… Az sonra trenin ritmine kapılarak uyuyacağım, bunu biliyorum. Aslında memnunum da; zira memlekete dek o uzun saatler geçmek bilmeyecek yoksa… Caz ritmiyle gidiyor … Okumaya devam et Kurtalan Ekspresi