Ana rahmine girer gibi girer ya madenci yeraltına; korkmadan, ölümü düşünmeden… O saatten sonra yalnızdır madenci… O kara, o kapkara maden ekmektir, sudur ve çoluk çocuğunun rızkıdır; ölüm ne ki bunun yanında… Bilir aslında güvenliğin yetersiz olduğunu, maskelerin kifayetsizliğini, havalandırmalarınsa sadece boş bir esinti olduğunu… İşveren ya da devletçe verilen sözlerin ise’ laf ola torba … Okumaya devam et Madencinin Ana Rahmi Kömür Kuyusu