Yine olağan bir sabahtı. Marko en güzel kıyafetlerini giymiş, kokularını sürmüş, merdivenden aşağı inerken tüm geçmişini ayağının altında ezercesine topuklarını taşa vuran Sevtap Hanım’dan ses gelmesini bekliyordu. Gelmişti… Daire kapısını açıp dışarı attı kendini. Sevtap Hanım önünden geçerken yine göz göze geldiler, “Günaydın” dedi Marko, yine aynı tebessümle, yine afetliğini sere serpe Marko’nun önünden geçerken, … Okumaya devam et Marko 6