Soğuk ayazında İstanbul’un güneş gören bir sahil kahvesine oturmuşum; sere serpe uzanmış kediler de öyle. Hava sert mi sert. Poyrazın savurduğu dalgalar kıyıları biteviye dövüyor. Martıların kanadına takılan gözüm uzaklara dalmış, çırpınıyor. Önüme açtığım deftere daha tek harf yazamamışım. Konu fazla, sorun çok olunca edebi bir şeyler düşünebilmenin zorluğu baskı yapıyor zihnime… Düşünüp duruyorum. … Okumaya devam et MEGRÎ MEGRÎ