Ölmüşüm. Aniden, kimseye haber veremeden… Öyle randevu filan da yok hani. Az önce koltukta oturmuştum.  Dumanı tüten sade kahvem elimde.  Pazartesi gününe ait gazeteler önümde…  Keyif yapıyorum kısaca. Bu ortamda, bu devirde ne kadar yapılabilirse o kadar. Gitmişim. Acı yok, eziyet yok! Vallahi ben öldüğümün farkında değilim. Güya oturmuş gazeteleri okuyorum. Musul operasyonunun başladığından … Okumaya devam et ÖLMEK Mİ ZOR, KALMAK MI?