• Döviz Kurları
    Puan Durumu
    ÖZGÜR İMGELERDE ÇOĞULSUN

    Yalnızlığın gölgesinde düşlerime ulaşma telaşında arıyorum insani, kamil’i içe doğru yolculuğun adil sırdaşı duygu yüküm eşlik ediyor, yasak monologlarıma!

    Bengisu, yarattığım imgelerde çoğalıyorsuni, bense yalnızlığın ayıltıcı gücünden bakıyorum, bütünselliğine, sınırsızlığın güzelliğinde her şeyi kapsıyorsun, kader, ve ufuk çizgisi belirginsizleşiyor özgür yanlarında.

    Resmini anla zamana çiziyorum gözlerimle tanımlamak istedikçe, sen la mekan, bir seyyahın gizemine bürünüyorsun, bazen sis bazen güneşte gülümsüyorsun.

    Ateşi, buzun özünden harlıyorsun, irade sınamasına tabi beden duygu yoğunluğunda eriyor bense aşkın bilgesine adanmış gözyaşlarımdan badeler damıtmışım yine gamsız.

    Masumiyetten beklentilerin, meta değerine indirgendiği bu kabuslar tiyatrosunda, seyirciler ve oyuncular sayıklamalar eşliğinde aynı trajedinin kurbanlarını oynuyor, yoksunluğunda bilesin!

    İnsanın, insandan çalındığı bir karabasanda ışığı izlemek bile cesaret işidir, yüzünü aydınlığın cesaretinde yıkayanlar ancak imgelerini takip ederler yakamoz dalgınlığında.

    Özlü, doğana özgü bir sadelikte yaşamı örüyorsun, düşlerimde beklentilerin geriliminden eser yok, çoklu besliyorsun eşitleyen, arzuya dair duyumsamaları.

    İmgeler sayesinde sonsuz tercihlerde özgürüz, düşleri, çekici kılanda imgelerin olanaklı kılabileceğine dair olan anlayışın, gizemli olasılığıdır.

    Kışkırtma taşıyan asiliğinin genişliği korkulardan beslenen daralmalara meydan okuyor, bu cüretin saklandığı mahzenin kilidi, aşkın iç gözüne aslı duruyor. İnsan, doğasının büyülü evren zenginliğinde yıkanarak yenileniyor.

    Yetini böylesine güçlü kılan deneyimlerinin sırlarını olgunluğun deminde dinlendirmesidir, sabrın esip gürleyen doğurganlığında sunuyorsun, ardıllarına yaşamı bizse sadakat, denizinde rotasız sandal gezintisinde kayıp!

    Sen, özgürlüğe aşık ettin, bizi onlar ise öz iradeden yoksun, tebaa, tercihini dayatıp duruyor, varlığımıza, adımıza her şeyi düşündükleri minnetiyle basıyorlar damarımıza, yokluğunda!

    Özgür, ve bilinçli insanı yaratma serüvenin de tanrıçalar sadeliğinde yıldızlar, kayıyor uçurumların diplerini aydınlatma uğruna, ışığın ruhu vuruluyor.

    İmgelerden kanatlar takmış kelebekler andan zamana özgürlük notaları, haykırıyor dalgalara yüklenmiş özlemler bir adanın kıyısına usulca, vuruyor. Ben dilsiz acılarımı yalnızlığımın gerekçesine adamışım iç boykotun tanıklığında soyut duyarlılık gösterilerine inat tuz basıyorum yarama.

    “Aşkın en saf hâli Feragattır.”

     


    Yorumlar



    Yazarın Son Yazıları