Rüya bu ya, 1998’in sonlarıydı. Rüyamda kendimi gördüm. Zaten husursuz uyumuştum. Geç saatlere kadar haberleri takip ediyordum epeydir. Yattıktan sonra da uzun süre gözüme uyku girmiyordu. Bir yolda yürüyormuşum. Herkes sessiz. Başlarını önlerine eğmişler. Aralarında tanıdığım çok kişi var. Dostlarıma, akrabalarıma rastlıyorum. Benimle göz göze gelmek istemiyorlar. Tedirgin oluyorum. Sonra aniden Kürt Halk Önderi’ni görüyorum. … Okumaya devam et Rüya değil gerçek