O gün bugündür ne zaman bir kahvehaneye girsem, bir çay söylesem, onları da hatırlarım. Çay kadar buruk anılar. Çay gibi sıcak hâlâ. O çuha örtüler. Masalarda. Yeşil ya da bordo. Hiç değişmedi. Masalarda, öyle örtülü, eskidi durdu. Çay ocakları is tuttu. Onların anısı ama tertemiz. Ne zaman bir kahvehaneye girsem bir sokakta, bir mahallede: Onlar. … Okumaya devam et Sabahları, kahvehanelerde