Nereye baksam bir sevgi körlüğü. Sevemiyorlar, sezemiyorlar, anlayamıyorlar. Hep yüzeydeler. Biraz olsun derinlere indikleri yok. Salt başkalarını değil, kendilerini de yorumlayamıyorlar. Bakışları, düşünceleri, duyarlılıkları daracık yerlere sıkışmış. Işıksız kalmış sözleri. Baktıklarını sanıyorlar, sevdiklerini sanıyorlar. Yanıldıklarının farkında değiller. İnsana olduğu gibi doğaya bakışları da dıştan. Bir rengin akışı, bir kuşun devinimleri, bir yaprağın bakışları onları ilgilendirmiyor. … Okumaya devam et Sevgi Körlüğü