Nehir gibi akıyordu gözbebekleri uykusuzluktan, her bakıştığımızda geldiğimizde başını ters yöne çevirip kaçıyor gibiydi benden. Kepenklere, duvarlara, arabalara işaret parmağıyla hayali bir çizgi çekerek yürüyordu. Bana doğru düşmemek için diğer tarafındaki her cisimden destek alıyormuş gibiydi. Yanına yaklaşıp dokunduğumda “temas olmadan yürüyemez misin?” dedi. Yutkundum. “Yürürüm,” dedim. İlk kez kızıl saçlı bir kadınla birlikte yürüyordum; … Okumaya devam et Tuana-1