“Le  Baiser” Fransızca bir sözcük, Türkçedeki  karşılığı ise  “öpücük”.  Aşkın başkenti Paris, son aylarda ünvanına yakışır bir sergiye ev sahipliği yapıyor.  Fransız graffiti sanatçısı Julien Nonnen,  “Havada aşk kokusu var” sözünü somutlaştırmak istercesine, şehrin gri renkli beton duvarlarını, öpüşen yüzlerce çiftin görüntüsü ile renklendiriyor. Projesine ilk olarak  sosyal medya üzerinden çiftler aradığını duyurarak  başlayan Nonnon, stüdyosuna  gelen genç, yaşlı, siyah, beyaz, eşcinsel, heteroseksüel yüzlerce farklı çiftin öpüşmelerini videoya  kaydetmiş. Havanın kararmaya başlaması ile adeta aşk filmlerinin unutulmaz sahnelerini dev bir açık hava sinemasında oynatırcasına, uygun gördüğü binaların cephelerinde projeksiyon ile yansıtmış. Daha önce de “Urban safari” adlı sergisi ile doğal yaşama dikkat çeken sanatçı, Paris sokaklarını modern ve şık kıyafetler giymiş vahşi hayvan görselleri ile donatmış ve bu parizyen şıklıktaki hayvanlar ile şehrin sokaklarını  modern bir vahşi ormana çevirmiş. Bu seferki projesinin temasını” Öpüşmek” olarak seçen Nonnon “ Öpüşmek sınırları ve kültürel farklılıkları ortadan kaldırır, bana göre öpüşmek bir direniştir.”  sözleri ile açıklıyor. Fransız edebiyatının romantik yazarlarından  Alfred de Musset’nin  “Bu dünyadaki tek gerçek dil öpüşmedir” sözünden yola çıkan Nonnon, Paris sokaklarında aşk rüzgarları estiriyor.  Sanatçı özgürlükçü ve insancıl bakış açısı ile, aşkın kuralları olmadığını  ve en temel haklardan olan  ”sevme hakkı”nı özgürce kullanabilmenin gerekliliğini farklı bir açıdan yansıtıyor. Julien’in projesinde yer alan çiftleri de, cinsel yönelimlerini ve aşklarını, özgürce yaşamak isteyen insanların duygularına modellik ederek, öpüşmenin ve aşkın sadece heteroseksüllerin tekelinde olmadığını, bütün aşkların eşsiz ve eşit olduğunu gri binaların duvarlarından haykırıyorlar. Projenin,  romantizm, aşk ve öpücük sözcüklerini duyduğumuzda aklımıza heteroseksüel çiftlerin dışında da çağrışımlar gelmesini sağlamaya yardımcı olacağını ümit ediyorum. Dünya literatürüne “Fransız öpücüğü” olarak geçen tutkulu öpücüğün anayurdunda, böyle bir projenin gerçekleşmesi amiyane tabirle ‘cuk oturmuş.’  Serginin bundan sonraki durağını tahmin etmek zor olmasa gerek. Julien Nonnon bundan sonraki çalışmasını özgürlükler şehri New York ‘ta gerçekleştirmeyi planladığını söylüyor. Tarihe aynı cinsten öpüşen iki insanın olduğu ilk film olarak geçen” Wings” in vatanı Amerika’ya çok yakışacak bir gösteri olacağına hiç şüphe yok. Çocukken,  ağlayarak annelerimizin yanına gittiğimizde duymaya alışık olduğumuz ”Öpeyim de geçsin” nasıl da güzel bir sözdür. Öpüşmenin iyileştirici özelliğinin tek cümlelik özetidir adeta. Julien’in çiftlerine baktığımda bu sözcüğü anımsadım. Hadi ne duruyoruz o halde, sloganımız hazır bile” Öpüşelim iyileşelim...” Şöyle on saniyeliğine gözlerimizi kapatalım ve Julien’in hayal şehrine gidelim. Etrafta şık giyimli vahşi hayvanlar, birbirlerini özgürce öperek yaralarını iyileştiren insanlar. Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine, diye biten bir aşk masalı. O halde arkadaşlar hazır mıyız? “Batsın bu dünya, gerçek olsun rüya...”