Bilirsiniz, küçük çocuklar çoğu zaman odalarında tek başlarına uyumaya korkarlar. Her ne kadar psikologlar yalnız uyumaları gerektiğini söyleseler de anneler buna pek riayet etmez, çocuğu uykuya dalana kadar onun yanında yatarlar.   Gece yatmadan şöyle bir sosyal medyaya göz atarken komik bir paylaşım ile karşılaştım: “Hanım, kızımızı uyutmak için odaya gitti. Hanım uyumuş, kız kalkıp geldi, şimdi birlikte film seyrediyoruz.”   Bu şekilde bakınca insana eğlenceli ve komik gelebiliyor, ancak benzer korkular çıkarttığımdan beri bana komik gelmemeye başladı. Ben de son zamanlarda gece evde kimse yoksa korkmaya, korkunun tetiklediği anksiyete atakları geçirmeye başladım. Empati yapıyorum ve yalnız uyumaktan korkan çocuklar ile kendimi özdeşleştiriyorum. Onlar belki bir canavarın gelip onları kaçırmasından korkuyor ise, ben de aynı şekilde canavarın boğazımı sıkıp beni nefessiz bırakacağından korkuyorum. İşin acıklı yanı, benim artık anne babama sığınma yaşımı çoktan geçmiş olmam. Bu da bir dönem ve başlayan her şeyin biteceği gibi, bu da bitecek. Çocukların büyüyüp yalnız kalmaya başlamaları gibi benim korkularım da tekrar yok olacak. Bugün doktorum ile konuştuğumda “Geçecek mi bu korkularım?” diye sordum. Bana çok tatlı bir cevap verdi. “Sen hiç hastalanıp boğazı şişen birinin sonrasında boğazının öyle kaldığını duydun mu?”   Uyku ve korku deyince, 10 Kasım’da dinlediğim güzel bir hikayeyi paylaşmak istedim. Babam yaklaşık yirmi yıldır Bodrum Atatürkçü Düşünce Derneği Başkanlığı yapmakta.  Atatürk aşkı o derece büyüktür ki mutfak tezgahındaki seramiğin üstünde bile Atatürk’ün imzası var. Atatürk’ün sevdiği bir fotoğrafını çoğaltıp, çerçeveletip bürosunda dolabına koymuş. Çocukları ile gelen müvekkilleri olduğu zaman, çocuğa “Senin ayrı odan var mı?” diye sorup, evet cevabını alırsa, o fotoğraflardan birini hediye edip, bunu baş ucuna koy diyerek tembihliyormuş. Yine bu şekilde Atatürk fotoğrafı verdiği bir çocuğun babası büroya babama teşekkür ziyaretine gelmiş. Anne babasız uyumayan çocuk, Atatürk’ün resmini baş ucuna koyduktan sonra yalnız uyumaya başlamış. Anne ve babasına “Atatürk yanımda, bana kimse bir şey yapamaz, o beni korur” demiş.   Bana çok naif ve çarpıcı bir öykü gibi geldi.   Babamdan bir Atatürk fotoğrafı bende mi isteyip koysam baş ucuma acaba?