Soğuk ve buz tutmuş mevsimlerden,  yalnızlığa kesmiş gecelerden korkuyu çağırıyor rüzgâr. Fermuarı bozuk, yakası nemli paltonun altına sığınıyorsun. Gece yarısı devriyeleri, sivil kuşkular, adımlarının altından uzayıp giden yollar ve sokaklara sığmayan bir şehir… Senin. Sana ait şehir… Tanıdık adreslerin unutkanlığı, dost kapıların duvar kalınlığı alışkanlık yapabilir mi? Pekâlâ mümkün. Ya da ikinci şık; hadi canım, … Okumaya devam et Yeni kalacak olan…