Anlatılan hikâyedir, adam askere gitmiş. Türkçe okur yazarlığı da, Türkçe sayı sayma bilgisi de yokmuş. Bölük’de görevlendirmişler birilerini “şuna elli’ye kadar sayı saymayı öğretin. Çıksın bütün bölüğün önünde saysın elliye kadar ve sizin de bitsin eğitiminiz” demişler. Hummalı bir çalışmayla öğrettikleri kanaatiyle toplanmış bölükteki erat güneşin dibinde. Bizimki başlamış bir, iki, üç..on, otuz, kırk diye … Okumaya devam et Yine Mekân’a, yine “Mesele”ye dair!